Gen. „Nil” skazany na śmierć

foto: Wikimedia Commons
foto: Wikimedia Commons

16 kwietnia 1952 roku generał August Emil Fieldorf  ps. „Nil” został skazany przez komunistyczne władze PRL na karę śmierci.

Weteran I wojny światowej oraz wojny polsko-bolszewickiej. Podczas II wojny światowej generał Fieldorf był odpowiedzialny za stworzenie Kedywu Armii Krajowej oraz jego dowódcą, zastępcą Komendanta Głównego AK. W 1940 roku ukończył we Francji kursy sztabowe i został wyznaczony przez polskie władze pierwszym emisariuszem Rządu i Naczelnego Wodza do kraju.

Już w kwietniu 1944 roku generał „Nil” dostał rozkaz utworzenia i kierowania głęboko zakonspirowaną organizacją „Niepodległość” o kryptonimie NIE, przeznaczonej do działań w warunkach okupacji sowieckiej. Bezpośrednie działania miała ona podjąć po rozwiązaniu Armii Krajowej, co nastąpiło 19 stycznia 1945 roku. Od października 1944 roku do rozwiązania AK gen. Fieldorf był zastępcą jej dowódcy – gen. Leopolda Okulickiego „Niedźwiadka”.

W marcu 1945 generał „Nil” został aresztowany przez NKWD pod fałszywym nazwiskiem Walenty Gdanicki i trafił do obozu pracy na Uralu. Po odbyciu kary, w październiku 1947 roku, powrócił do Polski, gdzie pod fałszywym nazwiskiem osiadł w Łodzi. Nie powrócił już do pracy w konspiracji.

Wierząc w obietnicę amnestii, w lutym 1948 roku zgłosił się do Rejonowej Komendy Uzupełnień w Łodzi i ujawnił się, podając prawdziwe imię i nazwisko oraz stopień generała brygady. Mimo tego, w ewidencji RKU w Łodzi figurował jako Walenty Gdanicki. W czerwcu skierował pismo do ministra obrony narodowej z prośbą o uregulowanie stosunku do służby wojskowej, podpisując się własnym nazwiskiem. Po uzyskaniu pisemnego potwierdzenia przebiegu służby wojskowej w czasie wojny, 10 listopada 1950 ponownie zgłosił się do RKU w Łodzi. Po wyjściu z budynku został aresztowany przez UB, przewieziony do Warszawy i osadzony w areszcie śledczym Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego przy ulicy Koszykowej. Następnie przewieziony został do więzienia mokotowskiego przy ul. Rakowieckiej 37 i oskarżony o wydawanie rozkazów likwidowania przez AK partyzantów radzieckich. Mimo tortur, generał Fieldorf odmówił współpracy z UB.

Po sfingowanym procesie, 16 kwietnia 1952 roku generał „Nil” został skazany w Sądzie Wojewódzkim dla m. st. Warszawy przez sędzię Marię Gurowską (właśc. Maria Sand) na karę śmierci przez powieszenie. 20 października 1952 roku Sąd Najwyższy, na posiedzeniu odbywającym się w trybie tajnym i pod nieobecność oskarżonego, zatwierdził wyrok. Prośba rodziny o ułaskawienie została odrzucona. Wyrok wykonano 24 lutego 1953 roku o godzinie 15.00 w więzieniu Warszawa-Mokotów przy ul. Rakowieckiej.  27 lipca 2006 roku odznaczono pośmiertnie generała Orderem Orła Białego.

Maj/Wiki

Przekaż wieści dalej!

Kontrrewolucja.net

Kontrrewolucja.net

Zespół portalu Kontrrewolucja.net. Kontakt: kontrrewolucja.net@gmail.com

Więcej artykułów autora

Śledź mnie na:
TwitterFacebook

Kontrrewolucja.net

Kontrrewolucja.net

Zespół portalu Kontrrewolucja.net. Kontakt: kontrrewolucja.net@gmail.com

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.