Św. Jan Paweł II – rocznica śmierci

foto: Zkoty, licencja CC BY-SA 4.0 via Wikimedia Commons
foto: Zkoty, licencja CC BY-SA 4.0 via Wikimedia Commons

2 kwietnia 2005 po długotrwałej walce z chorobą zmarł Jan Paweł II – święty Kościoła katolickiego, piewca Bożego Miłosierdzia i kultu maryjnego. Wybrany na stolicę Piotrową w 1978 sprawował swój pontyfikat przez ponad 26 lat. Został ogłoszony błogosławionym w 2011 r. przez swojego następcę, Benedykta XVI, a następnie kanonizowany w 27 kwietnia 2014 przez Franciszka.

Pochodził z rodziny przywiązanej do wiary katolickiej. Po ojcu, oficerze, otrzymał imię Karol. Straciwszy bardzo wcześnie matkę, już jako chłopiec powierzył swoje życie Matce Bożej, dla której cześć będzie potem już jako papież szerzyć na całym świecie. W czasach sprawowania opieki nad duszpasterstwem młodzieży nawiązał głęboki kontakt ze studentami i młodymi małżeństwami. Podczas wspólnych wyjazdów przekazywał im swoje rozważania na temat rodziny, płci i powołania. Ta tematyka powracała często w jego pracach teologicznych. Już jako głowa Kościoła Jan Paweł II często podkreślał znaczenie rodziny oraz świętości życia. Sprzeciwiał się zabijaniu nienarodzonych oraz zwracał uwagę na moralne zło antykoncepcji, jednocześnie podkreślając piękno ludzkiej płciowości, realizującej się w sakramencie małżeństwa. Temat wartości życia od poczęcia do naturalnej śmierci poruszał m.in. w encyklice „Evangelium Vitae”, lecz także w homiliach głoszonych podczas rozlicznych pielgrzymek, z których słynął (odbył ich ponad setkę, z czego aż osiem przypadło w Polsce). Papież sprzeciwiał się również eutanazji. Wartości cierpienia i godnej śmierci ukazał swoją postawą w dniach poprzedzających odejście do Domu Ojca, gdy był już zmożony ciężkimi dolegliwościami fizycznymi.

Ważnym aspektem w nauczaniu św. Jana Pawła II było Miłosierdzie Boże, któremu poświęcił encyklikę „Dives in misericordia”. Często nazywana jest ona teologicznym pogłębieniem wizji św. s. Faustyny Kowalskiej (warto pamiętać, że to właśnie Jan Paweł II wyniósł tę skromną zakonnicę na ołtarze). W młodości studiował polonistykę, fascynował się również teatrem – jako ksiądz, później papież, nie porzucił swoich pasji, tworząc dramaty, eseje i wiersze. Jako intelektualista i filozof przypominał, iż rozum i wiara nie stoją ze sobą w sprzeczności, lecz są darami od Boga  („Fides et ratio”).

Zarówno jako Polak, jak i głowa Kościoła, miał niezaprzeczalny wpływ na upadek komunizmu w Europie Wschodniej. Otwarcie krytykował tzw. teologię wyzwolenia, przypominając, iż marksizm jest nie do pogodzenia z teologią katolicką. W swoim trwającym ponad 26 lat pontyfikacie przełamywał wiele schematów, m.in. jako pierwszy papież odwiedził synagogę, modlił się przy Ścianie Płaczu. Nie unikał rozmów z mediami, jak i z wiernymi, nie stronił od żartów, co z jednej strony przysporzyło mu ogromnej popularności również poza Kościołem, z drugiej jednak przyczyniło się do częstego spłycania jego nauczania przez odbiorców.

MGOT/janpawel2.pl

Przekaż wieści dalej!

Kontrrewolucja.net

Kontrrewolucja.net

Zespół portalu Kontrrewolucja.net. Kontakt: kontrrewolucja.net@gmail.com

Więcej artykułów autora

Śledź mnie na:
TwitterFacebook

Kontrrewolucja.net

Kontrrewolucja.net

Zespół portalu Kontrrewolucja.net. Kontakt: kontrrewolucja.net@gmail.com

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.