Żołnierz, legionista, święty

Wikimedia Commons

Jest on świetnym przykładem, że każdy – nawet zawodowy żołnierz w pogańskim kraju – może być blisko Boga i stać się wzorem do naśladowania. Święty Jerzy, znany z obrazów, na których poskramia smoka, żył u schyłku Imperium Rzymskiego. Został stracony za swoją wiarę. Oprócz Kościoła katolickiego, jest czczony także przez chrześcijan prawosławnych.

Życie

Mimo niedawnego podważania, postać św. Jerzego jest historyczna. Urodził się w chrześcijańskiej rodzinie w drugiej połowie III wieku w Kapadocji. Inna wersja mówi, że narodził się w Coventry w Anglii. Z Kapadocji pochodził jego ojciec, zaś matka była z pochodzenia Żydówką z Lyddi (obecnie Lod w Izraelu). Do miasta swej matki wrócił wraz z matką-wdową, gdzie otrzymał wykształcenie.

Młody Jerzy – biorąc przykład ze swego zmarłego ojca – wstąpił do armii rzymskiej. Jako dobry żołnierz, umacniał swoją pozycję. Otrzymał tytuł trybuna ludowego oraz hrabiego. Był nawet osobistym ochroniarzem cezara Dioklecjana, gdy ten przebywał w Nikomedii.

Święty żołnierz zdawał sobie sprawę z tego, że grozi mu cierpienie i śmierć. Imperium Rzymskie nie było przychylne chrześcijanom. Mimo to nie krył się ze swoją wiarą, zaś wśród żołnierzy – w większości pogan – cieszył się mimo to szacunkiem.

Prześladowania i śmierć

W 303 roku Dioklecjan wydał edykt zezwalający na prześladowanie chrześcijan na terenie Imperium. W latach panowania cezara Galeriusza ta polityka była kontynuowana. Jerzy wykonywał związane z tym rozkazy pod przymusem, choć głośno je krytykował ze względu na to, że on sam był wyznawcą Chrystusa. Rozdał też swój majątek ubogim.

Krytyka oraz postawa Jerzego rozwścieczyła Dioklecjana, który nakazał poddanie świętego Jerzego torturom, a następnie rozkazał go zabić. Zginął 23 kwietnia tego samego roku w okolicach Liddy.

Tortury musiały być straszne. Mimo ogólnego prześladowania, to właśnie święty Jerzy w prawosławiu nosi przydomek „Wielkiego Męczennika”. Cerkiew prawosławna swego czasu miała tak wielki kult tego świętego, że był najbardziej czczonym chrześcijańskim męczennikiem zaraz po Najświętszej Maryi Pannie.

Wikimedia Commons

Szanowany w całym świecie chrześcijańskim

Jego bohaterskie życie opisywano w wielu krajach w licznych życiorysach, ukazując go jako wzorowego rycerza, oficera wysokiego stopnia w wojsku cesarskim, nad wyraz odważnego, odznaczającego się miłosierdziem wobec ubogich i nieszczęśliwych, gorliwego apostoła Chrystusowego, podejmującego zdecydowanie wszelkiego rodzaju cierpienia dla Kościoła i Wiary Chrystusowej

Cesarz Konstantyn Wielki wzniósł w Jerozolimie ku jego czci wspaniałą bazylikę, której ślady odkryto w 1953 roku. W VI wieku jego grób w Lyddzie w Palestynie był miejscem licznych pielgrzymek; tam w szczególny sposób oddawano cześć Świętemu.

Święty Jerzy najczęściej przedstawiany jest jako rycerz na koniu, który włócznią powala smoka, często w towarzystwie damy. Jest on jednym z tych świętych, którego osoba otoczona została licznymi legendami, mitami czy wprost baśniami. Sama legenda o smoku powstała w okresie krucjat i jest piękną metaforą tego, że człowiek jest w stanie pokonać straszliwe zło.

Chętnie brany za patrona

Święty Jerzy jest patronem wielu państw, m.in.: Anglii, Holandii, Niemiec, Szwecji, Litwy i Bośni. Za patrona wzięły go sobie archidiecezja białostocka i wileńska oraz diecezja pińska. Patronuje także miastom: Ferrarze i Neapolowi. Pod wezwaniem św. Jerzego powstało wiele bractw rycerskich oraz zgromadzeń zakonnych. Stał się patronem rycerzy, żołnierzy, ludzi mających związek z bronią i walką – rusznikarzy, zbrojmistrzów, puszkarzy, kawalerzystów, wojsk pancernych, a także rolników, skautów, harcerzy, górników, kowali, bednarzy, artystów, wędrowców i więźniów. Jest orędownikiem podczas epidemii oraz w chorobach skóry i trądu

Święty Jerzy został wliczony w poczet Czternastu Świętych Wspomożycieli, czyli świętych zaliczonych przez Kościół do tych, których wstawiennictwo u Boga uznał za wyjątkowo skuteczne, szczególnie w wypadku chorób.

Liturgiczne wspomnienie w Kościele obchodzone jest 23 kwietnia, w rocznicę śmierci. W Polsce – ze względu na uroczystość św. Wojciecha, patrona Polski, wspomnienie obchodzimy 24 kwietnia.

Święty Jerzy w dzisiejszych czasach może uchodzić też za wzór dla mężczyzn. W czasach umniejszania roli mężczyzn oraz feminizacji i „ufajniania” wszystkiego na modłę delikatności ten właśnie święty przypomina: nie trzeba być „miłym”. Bo żołnierze rzymscy do „miłych” nie należeli. Mimo tego jest wielkim świętym przypominającym o męstwie i wierności.

Źródła: Wiki, Niedziela.pl, Mieczesredniowieczne.pl, Adonai.pl, swjerzy-poznan.net

Przekaż wieści dalej!

Dominik Cwikła

Dominik Cwikła

Jestem założycielem i redaktorem naczelnym portalu Kontrrewolucja.net. Dotychczas pisałem na kilku portalach i w kilku gazetach. Aktywny obrońca życia, monarchista, bezpartyjny. Wydałem też Gazetę "Rycerstwo", prowadziłem audycję historyczno-rozrywkową "Tak było" (nieregularnie coś czasem nagram - szczegóły na moim profilu na fb) oraz w Radiu Strefa Chwały audycję historyczną "Christian Story".

Więcej artykułów autora - Strona autora

Śledź mnie na:
TwitterFacebook

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.