Ukraina: Kłamliwy projekt uchwały

Ukraina wciąż prowadzi bulwersującą politykę historyczną. Deputowany do Rady Najwyższej Ukrainy Ołeh Musij opublikował kłamliwy tekst projektu uchwały parlamentarnej o „ludobójstwie Ukraińców przez Państwo Polskie”. Chciano w ten sposób upamiętnić rzekome „ofiary ludobójstwa dokonanego przez Państwo Polskie na Ukraińcach w latach 1919-1951”.

foto: facebook.com/oleh.musij
foto: facebook.com/oleh.musij

Musij, który zarejestrował projekt uchwały w kancelarii parlamentu, jest deputowanym niezrzeszonym. Treść dokumentu jest dostępna na profilu posła na Facebooku.

Projekt przekazano do rozpatrzenia m.in. szefom komisji: kultury, praw człowieka i mniejszości narodowych, integracji europejskiej i budżetowej w Radzie Najwyższej Ukrainy. Jeśli komisje te zaakceptują jego treść, nie wcześniej niż we wrześniu, po wakacyjnej przerwie parlamentu odbędzie się nad nim głosowanie.

„Rada Najwyższa Ukrainy, kierując się konwencją ONZ w sprawie karania i zapobiegania zbrodni ludobójstwa; upamiętniając liczne ofiary zorganizowanych i masowych zabójstw Ukraińców na terytorium Państwa Polskiego w latach 1919-1951; potępiając reżim polityczny, który sankcjonował masowe przesiedlenia i zabijanie na podstawie kryteriów narodowościowych i religijnych, postanawia: uchwalić tekst rezolucji Rady Najwyższej Ukrainy »O upamiętnieniu ofiar ludobójstwa, dokonanego przez Państwo Polskie na Ukraińcach w latach 1919-1951«” – czytamy we wstępie projektu.

W dokumencie odniesiono się do odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918 roku, które „było radosnym świętem i zwycięstwem sprawiedliwości dla narodu polskiego, lecz jednocześnie stało się ogromną tragedią i katastrofą dla setek tysięcy Ukraińców” mieszkających w ówczesnych granicach Rzeczpospolitej.

W tekście zaznaczono także, iż „historia ziem ukraińskich, będących we władaniu II Rzeczpospolitej i Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, to historia niesprawiedliwości, gnębienia, ucisków i represji”, które uznano w dalszej części projektu za „historię ludobójstwa narodu ukraińskiego” dokonywanego „systematycznie i konsekwentnie przez państwo polskie”.

W treści projektu wspomniano również o „polonizacji, kolonizacji, pacyfikacji i fizycznym wyniszczaniu Ukraińców” oraz o „okrutnych masowych zabójstwach ukraińskich cywilów zamieszkujących Galicję Wschodnią, Wołyń i Zakerzonie” [ziemie leżące na zachód od tzw. linii Curzona – red.], co zostało przez autora uznane za „treść realnej, antyukraińskiej” polityki państwowej Polski.

„Przez kilka dziesięcioleci Ukraińcy w Polsce cierpieli i ginęli tylko dlatego, że byli Ukraińcami. Setki tysięcy deportowanych, dziesiątki tysięcy zamordowanych Ukraińców cywilów – obywateli Państwa Polskiego – to gorzkie podsumowanie rządów wielkiej Polski, których zakładnikami stali się – czy nie przede wszystkim – sami Polacy” – czytamy w projekcie.

W swoim projekcie Musij przypomniał przysięgę z 24 marca 1923 roku, składaną przez uczestników demonstracji ukraińskiej we Lwowie: „My, ukraiński naród, przysięgamy, że nigdy nie uznamy panowania Polski nad nami i wykorzystamy każdą okazję, by zrzucić znienawidzone jarzmo polskiej niewoli oraz zjednoczyć się z wielkim narodem ukraińskim w niepodległym, obejmującej wszystkie ziemie ukraińskie, państwie!”.

W dokumencie zaznaczono także, iż „Ukraińcy walczyli o wolność na swojej własnej ziemi, Polacy zaś walczyli o cudzą własność”. Podkreślono również, że nieznana jest liczba ofiar tych wydarzeń, jednak „pamięć o nich wymaga hołdu również w czasach współczesnych”.

„Prawda o tych wydarzeniach powinna stać się podstawą porozumienia i wzajemnego przebaczenia między narodem polskim i ukraińskim. Przeszłości nie można zmieniać, ale trzeba ją znać, by nie doszło do ich powtórki, dla pokoju i pojednania, dla szczęśliwej przyszłości naszych dwóch narodów” – napisano w projekcie.

Zgodnie z treścią dokumentu Rada Najwyższa Ukrainy ustanawia „Dzień pamięci Ukraińców – ofiar ludobójstwa dokonanego przez Państwo Polskie w latach 1919-1951”. Ma on być obchodzony 24 marca.

W końcowej części projektu uchwały podkreślono, że historia nie powinna mieć wpływu na współpracę ukraińsko-polską w czasach współczesnych. „Rada Najwyższa wyraża Polsce wdzięczność za wspieranie Ukrainy w jej walce z agresją zewnętrzną. Wolna Ukraina i Wolna Polska to dziś realność. Jesteśmy wolni i jesteśmy razem!” – czytamy w końcówce projektu.

Maj/wpolityce.pl

Przekaż wieści dalej!

Kontrrewolucja.net

Zespół portalu Kontrrewolucja.net. Kontakt: kontrrewolucja.net@gmail.com

Więcej artykułów autora

Śledź mnie na:
TwitterFacebook

Pozostaw swój komentarz

kontrrewolucjanet

Nawet nie wiemy, że u nas byłeś :(

Wyłącz proszę swojego adblocka i dodaj nas do zaufanych stron. Nie wyświetlimy Ci żadnego wyskakującego okienka poza tym, które widzisz